Nieuwe ronde, nieuwe kansen

De jaarwisseling is een uitstekend moment om het verleden het verleden te laten en met een frisse nieuwe blik de toekomst in te kijken.

Terugblik 2016:
Er bestaat geen twijfel dat dit jaar geen goed sportjaar was. Slecht twee wedstrijdjes kon ik starten, beide in mijn eigen achtertuin. De rest van het jaar bestond voornamelijk uit het zoeken naar de belasting-belastbaarheidsgrens van mijn dwarse knie.
In december heb ik twee weken getraind met Team 4 Mijl op Lanzarote. Hier kon ik meer loopdagen achter elkaar maken dan ik van tevoren had gedacht. Langzaam kwam er weer wat hoop aan de horizon. Het enige wat niet goed ging op Lanzarote was voor langere tijd heuvel af lopen. Door de continue voorwaartse schuifkrachten raakte mijn knie geïrriteerd en werd dik. Gelukkig herstelde dit na een dag looprust en kon ik met behulp van een stabiliserende MTC tape alle trainingen goed doen.

 

Vooruitblik 2017:
Door op een iets andere manier mijn trainingen in te delen hoop ik mijn knie belastbaarder te maken zonder al te vaak een reactie te krijgen in de vorm van zwelling.
Tot dusver is dit niet helemaal gelukt, maar in samenspraak met coaches Eddy Kiemel (lopen) en Jacob Veenstra (kracht) lijkt het nu de goede kant op te gaan.
2017 staat in het teken van het najaar, daar wil ik eindelijk weer eens van start bij een grote wedstrijd. En het liefst ééntje van 42,2km.

Soms is het maar goed dat je niet weet hoeveel rondes je eigenlijk moet spelen, voordat je je doel bereikt…

Geplaatst in geen categorie | Een reactie plaatsen

Op therapeutische basis

Revalidatie…. Ik kan het woord bijna niet meer horen. Nog een paar weken en dan is het een jaar geleden dat ik geopereerd ben. Het ging/gaat niet van een leien dakje, maar er zit een beetje progressie in.

Het behoeft geen betoog dat ik ongeduldig word, of eigenlijk al heel lang ongeduldig ben.
Het niveau is er nog niet, maar de knie is nu sterk genoeg om een klein beetje aan wedstrijden te gaan denken. Op therapeutische basis, om het ongeduld te temmen…

:)

Geplaatst in geen categorie | Een reactie plaatsen

Lange adem

Het herstel na de menisectomie verloopt met horten en stoten. De (baan)trainingen stemden me allerminst goed. Dus reden om nog harder te pushen. Dit ging op lange termijn niet goed, met als gevolg nog een blessure aan mijn ‘goede’ been. Ondanks de massages, manipulaties, foamroller en de rekoefeningen moest er toch weer een week van looprust aan te pas komen om de pijn en spierspanning te doen afnemen. Een stemmetje in mijn hoofd was het hier helemaal niet mee eens, alsof ik niet al genoeg trainingen gemist had…..
Het is moeilijk een goede balans te houden tussen de belasting en de belastbaarheid van mijn ledematen, helemaal als het geduld op raakt, het seizoen al lang begonnen is, als er frustraties in het spel zijn en als er twijfels om de hoek komen kijken.

De afgelopen 2 weken heb ik lekker getraind zonder frustraties en pijntjes. Zou ik dan nu eindelijk een stijgende lijn te pakken hebben…..? Ik begin er zowaar zelf weer een beetje in te geloven. Het is maar goed dat ik duursporter ben.
                                                                                                     Die lange adem? Die ken ik wel.

 

Geplaatst in geen categorie | Een reactie plaatsen