Op therapeutische basis

Revalidatie…. Ik kan het woord bijna niet meer horen. Nog een paar weken en dan is het een jaar geleden dat ik geopereerd ben. Het ging/gaat niet van een leien dakje, maar er zit een beetje progressie in.

Het behoeft geen betoog dat ik ongeduldig word, of eigenlijk al heel lang ongeduldig ben.
Het niveau is er nog niet, maar de knie is nu sterk genoeg om een klein beetje aan wedstrijden te gaan denken. Op therapeutische basis, om het ongeduld te temmen…

:)

Geplaatst in geen categorie | Een reactie plaatsen

Lange adem

Het herstel na de menisectomie verloopt met horten en stoten. De (baan)trainingen stemden me allerminst goed. Dus reden om nog harder te pushen. Dit ging op lange termijn niet goed, met als gevolg nog een blessure aan mijn ‘goede’ been. Ondanks de massages, manipulaties, foamroller en de rekoefeningen moest er toch weer een week van looprust aan te pas komen om de pijn en spierspanning te doen afnemen. Een stemmetje in mijn hoofd was het hier helemaal niet mee eens, alsof ik niet al genoeg trainingen gemist had…..
Het is moeilijk een goede balans te houden tussen de belasting en de belastbaarheid van mijn ledematen, helemaal als het geduld op raakt, het seizoen al lang begonnen is, als er frustraties in het spel zijn en als er twijfels om de hoek komen kijken.

De afgelopen 2 weken heb ik lekker getraind zonder frustraties en pijntjes. Zou ik dan nu eindelijk een stijgende lijn te pakken hebben…..? Ik begin er zowaar zelf weer een beetje in te geloven. Het is maar goed dat ik duursporter ben.
                                                                                                     Die lange adem? Die ken ik wel.

 

Geplaatst in geen categorie | Een reactie plaatsen

Update

Afgelopen weekend liep ik een trainingsrondje bij ons in de ‘achtertuin’. Dit bleef niet onopgemerkt. Onderstaand artikel geeft een goede samenvatting van de afgelopen periode:
LC-20160329-ZU01044007

Geplaatst in geen categorie | Een reactie plaatsen