Chute!

Grand Prix Gray

Het afgelopen seizoen heb ik weinig van mezelf kunnen laten zien. Mijn knieklachten zijn nog steeds dusdanig aanwezig dat ik niet genoeg kan trainen om in super vorm te komen. Uit de MRI beelden konden wat kleine defecten aan mijn knie opgemaakt worden. Daarom in overleg met een orthopeed besloten om een arthroscopie te laten maken. Ten eerste om de defecten te herstellen en ten tweede om te kijken of er nog meer aan de hand is in de knie. Ik kreeg super snel een oproep om onder het mes te kunnen. Hartstikke mooi, maar dit betekene tegelijkertijd ook dat ik de laatste Grand Prix in Les Herbiers niet kan starten. Op het laatste moment dan toch maar besloten om af te reizen naar Gray.
Op zaterdag werd ik door mijn super supporters en privé chauffeur opgepikt bij de Challenge Amsterdam-Almere. Daar kon ik Henk-Jan aanmoedigen tot en met de eerste 15 kilometer lopen. We reden tot aan Nancy, om de volgende ochtend het laatste stuk naar Gray af te leggen. In Gray aangekomen bleek het tijdens de tweede divisie race een chaos, mijn vader waarschuwde me dat er toeschouwers zomaar overstaken en zelfs mensen van de organisatie.
De eerste run ging degelijk, ik wist me in een groepje achter de kopgroep te settelen. We gingen met een klein peloton op weg om vier ronden op de fiets af te leggen. Elke ronde bestond uit een lusje aan de ene kant van een brug en een lusje aan de andere kant. Midden op de brug stonden pionnen om de weghelften te markeren. De tweede ronde fietsen we met ons groepje aan de kant van de pionnen, ver van het publiek af. Plotseling hoor ik het meisje voor me schreeuwen ‘Attention!’ en voor ik er over na kon denken lag ik op het asfalt. Een toeschouwster was zo onhandig zich tijdens de race op het parcours te begeven. Gelukkig was alles nog heel en zat ik snel weer op de fiets. Elke doorkomst op de brug zag ik de ambulancebroeders die bezig waren met de toeschouwster, met als gevolg dat de focus langzaam verdween en ik niet meer wist of ik nu in de laatste of één na laatste fietsronde zat. Gelukkig begonnen er dames te prutsen met hun fietsschoenen en wist ik dat het tijd was om te wisselen. De tweede run heb ik nog wat tegenstanders in kunnen halen om uiteindelijk als 17e te finishen.

Nare bijkomstigheid is dat er een kleine schaafplek zit op de knie welke op een arthroscopie zit te wachten. Dit levert infectiegevaar op als er toch in gesneden wordt, dus de orthopeed besloot het niet te doen. In 8 jaar Grand Prix duathlon ben ik nooit gevallen, en net nu het echt niet uitkomt…. Een paar dagen flink gebaald, maar dit veranderd niks aan de situatie. Ik moet de komende tijd mijn wonden likken…..

IMG_3182 IMG_3195

 

 Foto’s: H.D. Bouma
Dit bericht is geplaatst in geen categorie. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>